HTTP Durum Kodları

HTTP durum kodlarının aranabilir bir başvurusu: bir sunucunun ne olduğunu söylemek için her yanıtla birlikte döndürdüğü üç haneli sayılar, 1xx'ten 5xx'e kadar, standart iletileriyle ve kategoriye göre gruplanmış halde.

Bir API veya web sitesi geliştirirken ya da hata ayıklarken hızlı bir aramadır: bir kodu ya da adının bir parçasını yaz, eşleşen kayıtlar görünsün; böylece her sayıyı hatırlamak zorunda kalmazsın.

Kategoriler hikayenin büyük kısmını ilk bakışta anlatır: 1xx bilgilendirme, 2xx başarı, 3xx yönlendirme, 4xx istemci hataları (istek yanlıştı) ve 5xx sunucu hataları (sunucu başarısız oldu). Her grup kendi renginde gösterilir, böylece hızlıca tarayabilirsin.

Bazı kodlar sürekli karşına çıkar: 200 OK, 201 Created, 301 ve 302 yönlendirmeleri, önbellekleme için 304 Not Modified, 400 Bad Request, kimlik doğrulama için 401 ve 403, 404 Not Found, 409 Conflict, doğrulama için 422, 429 Too Many Requests ve sunucu tarafında 500, 502 ile 503.

Sık kafa karışıklığı yaratanlardan biri 401 ile 403 arasındadır: 401 Unauthorized kimlik doğrulaması yapmadığın anlamına gelir, 403 Forbidden ise kimliğin doğrulanmış ama yetkin yok demektir. Bir diğeri 301 ile 302'dir: kalıcıya karşı geçici yönlendirme, ki arama motorları bu ikisine çok farklı davranır.

Başvuru, sayfayla birlikte gelen durağan bir veridir, bu yüzden arama anında sonuç verir ve çevrimdışı da çalışır.